Catboot ontwerper

Het kantoor van Atkins was lange tijd het adres voor eenvoudig te zeilen houten boten. Veel ontwerpers die later bekend werden, hadden bij Atkins geleerd of waren daar lang werkzaam. In hun catalogus staan meer dan 300 ontwerpen voor verschillende boten, waaronder ook enkele catboten. De plannen worden nog steeds verkocht door de weduwe van John Atkins, Pat Atkin. www.atkinboatplans.com

Een interessant Atkin-ontwerp voor Zeetong eigenaren is de bijgevoegde tekening van de 17' Catboot 'Trim'. Bij het ontwerp van het zeilplan werd er bewust op gelet dat de giek, in tegenstelling tot de gebruikelijke Amerikaanse constructies, nauwelijks over de achtersteven uitsteekt, waardoor de handling bij het reffen bijvoorbeeld eenvoudiger wordt. Een opstelling die ook voor de Zeetong werd gebruikt. Andere overeenkomsten met de Zeetong baars zijn de iets naar achteren geplaatste mast en de voorstag die naar voren is gekanteld met behulp van een korte salingsteun. In tegenstelling tot de ongeveer even lange Zeetong A is de mast hier overall hoger en is de romp met 2,30 meter duidelijk smaller. Om de lagere stabiliteit in vergelijking met de bredere Zeetong te compenseren, was er extra loden ballast van 300 kg nodig.

bouwde de zeer populaire Beetle-Cat, vernoemd naar hemzelf, die tot op heden ongeveer 4000 keer is gebouwd. Bij Beetle Cat wordt de boot nog steeds in hout gemaakt, met een kwaliteit die overeenkomt met die van traditioneele scheepsbouwers. Er is ook een versie van polyester beschikbaar, maar deze is niet van Beetle Cat, maar van de fabrikant Howard Boats. Om merkrechtelijke redenen mag deze versie echter niet Beetle-Cat worden genoemd, maar heet ze Barnstable Cat. Het is een ironie van de geschiedenis dat de originele Beetle-Cat alleen van hout wordt gemaakt. Carl N. Beetle was immers ook een pionier op het gebied van de bouw van polyester. In het bedrijf van zijn ouders werden nog steeds walvisvaartuigen van hout gebouwd. Met de ontwikkeling van glasvezels door Owens Corning en de polyester, ging Carl N. Beetle over op dit toen nieuwe materiaal en richtte na de Tweede Wereldoorlog zijn eerste bedrijf 'Beetle Yard' op. Hier bouwde hij een van de eerste polyester-boten met gelcoat, 

de BB Swan, een 12,5 voet lange open catboot. Hij deed ook veel overtuigingswerk, omdat het wantrouwen in het nieuwe materiaal nog steeds groot was. Carl N. Beetle stopte later helemaal met de productie van polyester en nam daarmee definitief afscheid van de scheepsbouw. Waarschijnlijk wilde hij zich niet langer blootstellen aan de onaangename geur van styreen tijdens de productie. Hij geloofde tot dan toe altijd in de prestaties van polyester GRP. Hij heeft de grote triomf van de polyester botenbouw niet meer kunnen meemaken.

is een van de jachtontwerpers die hun opleiding bij John Atkin hebben gevolgd. In 1969 ging hij als zelfstandige aan de slag en richtte hij de Benford Design Group op. Hij heeft verschillende ontwerpen van catboten met een lange kiel gemaakt, in plaats van de gebruikelijke kielzwaard-constructies, waaronder de Catboat-Joy met een lengte van 20 voet en een 18-voetige cat-ketch. De boten werden van verschillende materialen gemaakt, waaronder staal en ferrocement.

Grafik: Beford Design

 wordt niet alleen gezien als een van de meest innovatieve jachtontwerpers, maar was in de afgelopen jaren ook zeker een van de meest productieve scheepsontwerpers in de VS. Hij heeft in zijn leven meer dan 650 plannen en constructietekeningen voor de meest uiteenlopende boten ontworpen. Zijn specialisatie waren niet zozeer de klassieke catboten maar hij bot zelfsbouwers steeds nieuwe en interessante ideeën en innovaties. Zijn bekendste catboten zijn de ondieplopende Chebacco-types en de kantige 'Square-Boats', die eenvoudig te bouwen zijn.

'Instant-Boats' knikspanters en moderne constructies met zijzwaarden. Hij ontwierp herhaaldelijk constructies met een Cat-tuigage en ook tal van Cat-Yawls. Hij is de auteur van tal van artikelen over kleine kruisers en verschillende boeken over scheepsbouw (kijk bij de boekentips). In 1990 richtte hij samen met zijn vrouw Susanne Altenburger 'Phil Bolger & Friends Inc.' op. Zijn weduwe zet het werk dat ze samen zijn begonnen tot op de dag van vandaag voort. Op een gedenksteen in Gloucester, Massachusetts wordt zijn uitgebreide werkzaamheden herdacht en wordt zijn levenswerk geëerd. Een overzicht van zijn ontwerpen vindt u hier:

https://duckworksmagazine.com/r/plansindex/bolger/bolger.htm

de in Canada geboren ontwerper begon zijn professionele carrière als officier in het Canadese leger. Al op jonge leeftijd had hij een grote liefde voor boten en in de loop van zijn leven heeft hij veel ervaring opgedaan als jachtmakelaar bij C&C Yachts, als scheepsbouwer en als ontwerper van boten. Deze ervaring heeft hij kunnen gebruiken voor zijn ontwerpen. Met ongeveer 270 ontwerpen is hij een van de meest productieve ontwerpers. Zijn boek 'Understanding Boat Design' is een standaardwerk voor scheepsbouwers en doe-het-zelvers. Op het gebied van catbotenbouw ontwierp hij het succesvolle model van de Cape Cod Catboten van Ted Herrman als een eenvoudig en goedkoop te bouwen 22-voetige knikspant-versie. Een kleinere versie van 18 voet

 is de Cape Cod Bay en met de 25-voet Chappaquiddick ontwierp hij een van de grootste catboten voor zelfbouwers. Hij schrijft nog steeds regelmatig artikelen voor het tijdschrift 'Good Old Boats' en is lid van de Amerikaanse Catboat Organization.

http://tedbrewer.com/

was een succesvolle botenbouwer uit Long Island, East Quogue, VS, die 65 jaar lang catboten bouwde. De kwaliteit van de boten die hij sinds 1896 bouwde, werd zeer gewaardeerd. Hij maakte alle boten zelf, inclusief de tuigage. Het was zijn gewoonte om elke door hem gebouwde boot voor de oplevering eerst zelf te testen. Hij had nooit het verlangen om met pensioen te gaan en bleef boten bouwen tot hij meer dan 90 jaar oud was. In totaal bouwde hij in zijn leven ongeveer 150 catboten.                                                                                                                       (Foto: Catboat Organization)

was een beroemde familie of dynastie van scheepsbouwers. Crosby is een van de belangrijkste namen onder de historische ontwerpers van catboten. In de Crosby-gezin werden al sinds rond 1798 boten gebouwd. Rond 1850 werd de 'Little Eva', de eerste catboot, gebouwd door Horace S. Crosby en zijn jongere broer Charles Worthington Crosby. Vanwege de solide constructie, waardoor de boot zeewaardig was, de zeer eenvoudige en veilige bediening door middel van het cat-tuig, de grote breedte die veel gebruiksmogelijkheden bood, werd dit type boot al snel een succes. Het bedrijf specialiseerde zich vervolgens in de bouw van catboten en de 'Crosby Cats of Osterville' verwierven destijds een grote reputatie. Er waren tijdelijk meerdere bedrijven actief onder de naam Crosby die ook met elkaar concurreerden. Crosby Cats werden tegen het einde van de 19e eeuw op bijna alle kusten van New England gevaren en waren bijna 100 jaar lang een van de bekendste boottypes. Tegenwoordig worden ze als zeer gewaardeerde oldtimers beschouwd. Tot de bekende catbootbouwers behoorden Horace S. Crosby (1826-1894) en zijn jongere broer Charles Worthington Crosby (1823-1898). Hun zonen H. Manley (1871-1959), Joseph (1860-1922) en Wilton Crosby (1898-1980) volgden later. Een klein overzicht wordt gegeven in het hier afgebeelde uittreksel uit de stamboom van de Crosbys:

De laatste Crosby Catboot werd in 1968 gebouwd door Wilton B. Crosby (zoon van Manley, 1898-1980). De Amerikaanse Catboat Organisatie had ter ere van de Crosby-gezin een originele replica gemaakt. Deze replica, de 'Frances', is nu te zien in het museum in Mystic Seaport, MA./USA. De scheepswerf Crosby Yachts bestaat overigens nog steeds. Hier worden motorboten en de kleine 14' Harbour Cat gebouwd. Als u geïnteresseerd bent in de geschiedenis van de Crosby's, moet u zeker het Osterville Historic Museum in Osterville bezoeken. En in de boeken van John E. Conway, 'Catboat Summers', vertelt de auteur zijn verhalen over zijn ervaringen met zijn 100-jaar oude Crosby-Catboot, de 'Buckrammer'.

De ontwerper van de Nonsuch-serie, niet van de klassieke catboot, maar van moderne cat-getakelde jachten van het Canadese bedrijf Hinterhoeller Yachts. Hij ontwierp vier typen in de maten 22, 26, 30 en 33 voet. Hoewel ze aanvankelijk met scepticisme werden bekeken, werden er uiteindelijk ongeveer 1000 exemplaren van dit type jacht verkocht. De Nonsuch-jachten zijn moderne toerjachten met een cat-tuig. Mark Ellis heeft echter wel enkele kenmerkende elementen van catboten verwerkt, zoals de rechte kajuitstructuur met ramen en een ronde afsluiting aan de voor- en achterkant die overgaat in een rondom lopende cockpit. Een ander kenmerk is de rechte boegsteven, waardoor deze moderne jachten een klassiek, zeewaardig uiterlijk krijgen. In tegenstelling tot de klassieke gaffeltuig, werden deze jachten uitgerust met een gaffelboom, een concessie aan de toegenomen verwachtingen van kopers op het gebied van betere zeileigenschappen van de jachten.

De in Canada geboren William Garden verhuisde op 10-jarige leeftijd naar Seattle, waar hij het zeilen leerde en interesse kreeg in scheepsbouw. Hij bouwde tal van boten en jachten. In totaal zijn er ongeveer 2000 door hem ontworpen jachten in gebruik. Hij ontwierp een catboot die oorspronkelijk door James W. Hart was ontworpen. Het gaat om een catboot die is aangepast aan de fjordachtige wateren van de Amerikaanse noordwestkust. De boot 'Family Cat 23' onderscheidt zich van de klassieke catboten door een klassieke jachthek met een onderhangend roer en een midzwaard dat iets naar de bakboordzijde van de kiel is geplaatst. Hierdoor wordt de massieve kiel niet verzwakt en worden bij grondcontacten stenen en puin niet met het volledige gewicht van de boot in de zwaardkast gedrukt, omdat de kracht door de kiel wordt opgevangen. Het relatief ver naar achteren geplaatste zwaartepunt van de zeilen wordt gecompenseerd door het eveneens ver naar achteren geplaatste midzwaard. Een ander onderscheidend kenmerk is de relatief diepe onderwatervoorkant, waardoor de boot een grotere koersstabiliteit heeft. De boot werd oorspronkelijk gebouwd bij Bill Boyd Yachts in Victoria, Canada. De mallen werden later verkocht aan Collingwood Yachts (Canada), die nog een tijdje een motorzeilboot met deze romp bleef bouwen voordat de productie in 1997 werd stilgelegd.

Daarnaast heeft hij ook de klassieke catboot 'Tom Cat' ontworpen, die hij prachtig beschreef in zijn boek 'The making of Tom Cat'. De plannen voor beide boottypes zijn nog verkrijgbaar via de uitgeverij Woodenboats.

De in Maine geboren man werkte eerst als smid en verhuisde in 1875 naar Cape Cod, waar hij zijn eerste catboot  bouwde. Zijn boten werden uitzonderlijk snelle zeilboten. Hij wordt gezien als een van de grote meesters op het gebied van snelheid van catboten. Toch richtte hij zich niet zozeer op de sector van de commerciële voertuigen, maar meer op de rijkere regatta-zeelieden. Bij zijn constructies legde hij de nadruk op een hoge stabiliteit met een zo laag mogelijk gewicht. Zijn grote 28-voetboten, de Harbinger en de Almira, die een enorme zeiloppervlakte hadden, werden beroemd. Op de foto hieronder zijn de twee boten te zien die tijdens een regatta tegen elkaar zeilen.

In 1976 introduceerde de Amerikaan een verfrissende nieuwe-oude invloed in de wereld van zeiljachten. In plaats van zich te blijven focussen op meetformules, die steeds tot snellere maar minder comfortabele jachten leidden, ging Garry Hoyt terug naar de ontwerpen van oude koopvaardijschepen en combineerde deze met zijn eisen voor een eenvoudigere bediening. Het resultaat was de Freedom 40, een grote zeiljacht met een cat tuigage, die in 1976 werd gelanceerd als eerste ontwerp van Freedom Yachts. Daarna volgde een hele reeks andere boten, die net als de Freedom 40 allemaal waren uitgerust met een ongetuigd cat tuigage: de Freedom-types 21, 25, 28, 32, 33, 35, 39, 40 en 44. In tegenstelling tot de Nonsuch-jachten van Hinterhoeller Yachts, lag de nadruk bij Freedom altijd op eenvoudige bediening en comfort van de jachten, en niet op het behoud van het typische catbootontwerp. In 1994 creëerde hij de Alerion Express Cat 19 en 28 met een op het dek geïnstalleerde 'Jib-mast', een Hoyt-patent, en de later ontwikkelde 'Balanced-Hoyt-Jib-boom', een op een draaipunt gemonteerde mast voor een zelfsturende fok. Een vergelijkbare constructie als die van modelzeilboten.

Het begin van de jaren 60 luidde een nieuw tijdperk in voor de botenmarkt. Met de ontwikkeling van polyester en het succesvolle gebruik hiervan voor de scheepsbouw, werd dit materiaal steeds populairder. De tijd van de klassieke catboten leek definitief voorbij te zijn. In 1962 ontwierp Breck Marshall een mal voor een klassieke catboot van GFK en produceerde daarmee de eerste catboten van dit op dat moment nog weinig bekende nieuwe materiaal. Na moeilijke beginjaren en de sceptische houding van kopers ten opzichte van het nieuwe materiaal, begon de echte opkomst vanaf 1965. Het Sanderling-model werd tot op heden meer dan 800 keer gebouwd. Dit was niet alleen een teken van een zeer succesvolle boottype, maar het succes veroorzaakte ook een echte boom in de verkoop, waardoor een tweede grote catboot-era ontstond, waarbij de Marshall-catboten een belangrijke rol speelden. In 1965 volgde de iets grotere Marshall 22', waarvan er tot op heden meer dan 275 exemplaren zijn gebouwd. In 1972 volgde de kleinere 15' Sandpiper, waarvan er in de afgelopen 40 jaar ongeveer 600 exemplaren zijn gebouwd. In 1976 werd zelfs een 26'-versie ontwikkeld. Breck Marshall was medeoprichter van de Catboat Association. Het Mystic Seaport Museum en de Catboat Association hebben ter ere van hem een catboot gebouwd in de eigen werkplaats van het museum, genaamd 'Breck Marshall'. Zijn zoon, Geoff Marshall, zet de activiteiten voort onder de naam Marshall Marine Corporation. Hier worden de catboot-modellen Sanderling, Sandpiper en Marshall 22' nog steeds geproduceerd. In zijn boek 'Penelope' beschrijft W.R. Cheney de tochten met zijn 'Penelope' in de originele vorm. De 'Penelope' was een catboot van het Sanderling-type zonder ingebouwde motor!

De op Martha's Vineyard geboren man was een afstammeling van immigranten uit de Azoren. Hij bouwde ongeveer 200 catboten in zijn werf in Edgartown en was een van de laatste traditionele catbootbouwers op Martha's Vineyard die catboten nog op traditionele wijze van hout maakte. Hij gebruikte geen tekeningen, plannen of berekeningen, maar baseerde zich uitsluitend op zelfgesneden halve modellen. Hij stond bekend als 'The old Sculpin'. Zijn catboten hadden een zeer goede reputatie en waren geliefd vanwege hun zeewaardigheid. De overgebleven exemplaren zijn vandaag de dag goed bewaarde en waardevolle oldtimers.

Zonder overdrijving kunnen de boten van ontwerper Gil Smith worden beschouwd als een van de meest aantrekkelijke, mooiste en snelste boten in de open klasse van Cat-boten. Hij ontwierp boten die bekend werden als de 'Great South Bay Cats' en die tot op de dag van vandaag liefhebbers van boten en jachtontwerpers inspireren. Het is niet precies bekend hoeveel boten hij heeft gebouwd, maar er zijn ongeveer 400 halve modellen bekend die van hem afkomstig zijn en als voorbeeld voor de bouw dienst deden. Geen van zijn boten leek op elkaar, het waren allemaal individuele bouwwerken. Hij gebruikte tot wel 10 verschillende houtsoorten op een boot, waarbij elke houtsoort werd gebruikt voor een specifiek doel op de boot. En zijn reclameslogan was altijd: Het model van dit jaar overtreft dat van vorig jaar. Een behoorlijk veeleisende en uitdagende eis die hij aan zichzelf stelde.

Francis Sweisguth begon zijn carrière als jachtarchitect samen met William Gardner rond 1901. Hij werd beroemd door het ontwerp van de 'Star-boot', die jarenlang een Olympische klasse was. Samen met Charles Mower werd hij beroemd door de constructie van grote catboten, zowel met gaffel- als met Marconi-tuigage in de jaren 20, die bekend werden als de Barnegat A-Cats. Kenmerkend voor de A-Cats waren hun grote lengte met een relatief laag vrijboord, waardoor ze een elegante, slanke uitstraling hadden, en een Marconi-rigging. Zijn eigen boot, de 'Secret', diende ongeveer 50 jaar later als model voor de GFK-constructie Americat. Zijn boten Silent Maid en

Scat II uit Barnegat Bay (New Jersey) werden beroemd.

Hij is een van de grote namen op het gebied van catbootontwerp. Hij is geboren in Maine en begon al op jonge leeftijd met het tekenen van catboten in zijn schoolschriften, in plaats van schoolwerk te doen. En dit ondanks het feit dat hij aan extreem bijziendheid leed. Tijdens de Grote Depressie werkte hij vanaf 1923 in het kantoor van John Aldens Yachtdesign. Hoewel er geen tekenaar werd gezocht, waren de tekeningen die hij indiende bij zijn sollicitatie zo overtuigend dat hij in deze economisch moeilijke tijd werd aangenomen. In 1930 tekende hij een eerste ontwerp voor een 18' Cape Cod Catboot. En in 1931 werd dit ontwerp gepubliceerd in het tijdschrift Yachting.

Tegen het midden van de jaren '30 had hij nog twee ontwerpen gemaakt, namelijk voor een 21' en een 25' Catboot, die qua schaal verschillen, maar de belangrijkste kenmerken van de lijnen behouden en kenmerkend zijn geworden voor de Catboten van Fenwick Williams. Hoewel hij naast Catboten ook tal van andere bootontwerpen had gemaakt, waaronder schoeners, ketschen, kutters en tal van Yawls - waarvan zijn Yawls 'Concordia', gebouwd bij de Duitse scheepswerf Abeking & Rasmussen, bijzonder beroemd zijn geworden - werd hij toch vaak, maar niet altijd terecht, gezien als een pure Catbootontwerper vanwege zijn succesvolle Catbootontwerpen. Al zijn ontwerpen waren gemakkelijk te besturen en hadden allemaal een opvallend aantrekkelijk ontwerp. Het was zijn filosofie dat de boeg van een Catboot niet messcherp hoefde te zijn om een goed gedrag in de wind te bereiken. Zijn Catboten onderscheidden zich door een vrij volle voorsteven, een elegante lijnvoering van de kajuit tot de cockpit, een opvallend positieve dekhoogte en een relatief gematigde zeiluitrusting. Naast zijn ontwerpen legde hij zijn ideeën en concepten over wat een mooie Catboot uitmaakt vast in tekstvorm. Voor de Catboat Bulletins van de Amerikaanse Catboat Association schreef hij zijn beroemde essay 'Design Elements of a Catboat', een verplichte lezing voor Catbootbouwers. Een uittreksel van dit werk is opgenomen in 'The Catboat Book'. Fenwick C. Williams was ook een van de oprichters van de Catboat Association, die sinds 1962 bestaat.

komt uit Buffalo, New York. Hij studeerde aan de Universiteit van Michigan en haalde een diploma als 'maritiem architect' aan het gerenommeerde MIT (Massachusetts Institute of Technology). Tijdens zijn carrière werkte hij onder andere ongeveer 7 jaar bij de constructiebureaus van Philip Rhodes en John Alden. Zijn eigen, vroeg verworven catboot van een minder bekende constructeur vertoonde enkele zwakke punten, waardoor hij hieruit verdere grondige lessen trok. Van de romplijnen, het drukpunt van het zeil en het zwaartepunt tot de roerinstallatie, voegde hij in vele kleine stappen voortdurend verbeteringen aan zijn boot toe. Deze kennis, verworven door praktijkervaring, was hem altijd nuttig voor zijn verdere carrière. Hij heeft in zijn leven ongeveer 270 bootontwerpen gemaakt, waaronder grote motorjachten voor bekende klanten zoals Chrysler en Cheoy Lee. Hij ontwierp catboten als knikspanters met lengten van 15', 17', 18'9'' en 20', die wereldwijd werden gebouwd. Zijn rondspantontwerpen werden bij Ted Herman bekend als Herman Cat.

Nadat Ted Herman de productie had stilgelegd, werd de Type Cape Cod Cat verder gebouwd als serieboot. Hij noemde het 20'-ontwerp naar de moeder van de beroemde broers Worthington en Horace Crosby: Madame Tirza. Charles Wittholz is een van de oprichters van de Catboat Association. Hij schreef veel artikelen voor het Catboat Bulletin en stelde het 'Catbook Design Booklet' samen.

Gerhard Gilgenast was een succesvolle jachtontwerper uit Duitsland, die hier natuurlijk niet mag worden vergeten. Hij werd echter niet zozeer bekend door het ontwerp van zeiljachten, maar vooral door zijn vele motor-superjachten, waaronder de Kalamoun, voor onder andere Aga Khan. Eind jaren 60 was het team van het tijdschrift Die Yacht zo enthousiast over catboten, dat ze Gilgenast vroegen om een catboot ontwerpen voor de Duitse markt. Hij ontwierp in 1969 twee van de populairste maten, namelijk 17 en 20 voet. In 1980 herzag het Yacht-team het concept nogmaals en samen met Gilgenast werden enkele details verbeterd. De Seezunge (Zeetong) wordt nog steeds gebouwd en is waarschijnlijk het meest gevaren type catboot in Europa.

De scheepsbouwkundig ingenieur en jachtontwerper Horst Stichnoth runt sinds 1988 zijn eigen bureau, Horst Stichnoth Yachtdesign, in Bremen. Hij ontwerpt jachten van verschillende grootten en voor alle materialen. Zijn specialiteit zijn jachten met een variabele diepgang.

Uit zijn tekentafel kwamen de twee Cat-boten Törncat 55 en Törncat 60 voort.

Was een bekende Duitse scheepsontwerper van de vorige eeuw. Als opgeleide scheepsbouwkundig ingenieur werkte hij bij de scheepswerven Heidtmann in Hamburg en Engelbrecht in Zeuthen. In 1920 ging hij als zelfstandige aan de slag onder de naam Artur Tiller Yacht-Konstrukteur. Hij heeft in zijn leven ongeveer 300 ontwerpen van boten en jachten gemaakt, van zeilkanu's tot 80 meter lange schepen. Onder zijn ontwerpen bevinden zich ook de Cat-boten Teufelchen, Svane en een 6 meter lange Cat-kruiser. In tegenstelling tot de Amerikaanse voorbeelden, heeft hij ze ontworpen met een vaste kiel (een 'vinnenkiel') en niet als kielzwaarden. Ze zijn ook aanzienlijk smaller en hebben een lengte-breedteverhouding van ongeveer 1:2,5. In plaats van een schuurdeurroer hadden zijn roeien meer de vorm van een druppel. Hij schreef tal van bijdragen voor het Duitse tijdschrift 'Die Yacht' en een aantal boeken: 'Yachtbouw', 'Handboek van de zeilsport'.

Aldo Gatti heeft in Italië een interessant Europees ontwerp van een catboot geïntroduceerd. In plaats van de traditioneel grote breedte van de catboten, heeft hij een polyester catboot gemaakt met een moderne inrichting, een aparte badkamer in de boeg van het schip en een keukenblok onder het dwarschot.

Hij is een van de bekendste jachtontwerpers in Italië. Hij heeft jachten van alle groottes ontworpen en een belangrijk boek over jachtbouw geschreven. Dit boek werd ook in het Duits vertaald onder de titel 'De jacht'. Op het gebied van catboten ontwierp hij het type Chirone, waarvan sommige in de lagune van Venetië varen.